EWOLUCJA TEMATYKI BADAWCZEJ W NAUKACH POLITYCZNYCH NA UKRAINIE (1992–2021)

Abstrakt

Celem pracy jest zbadanie stanu nauk politycznych na Ukrainie oraz ich rozwoju w latach 1992–2021. W trakcie badania wykorzystano metody analizy danych statystycznych i pierwotnych. Informacje o obronionych pracach magisterskich i doktorskich z zakresu nauk politycznych zebrano z Jednolitego Państwowego Portalu Otwartych Danych oraz Narodowego Repozytorium Tekstów Naukowych. Po ręcznym przeniesieniu i usystematyzowaniu tych danych utworzono zbiór do dalszej analizy. W rezultacie okazało się, że w latach 1992–2021 w Ukrainie obroniono 2163 prace naukowe z zakresu nauk politycznych, z czego 1857 to prace magisterskie, a 306 – doktorskie. Największy szczyt obrony prac przypadł na lata 2009–2013. Po Rewolucji Godności w 2014 r. nastąpił spadek liczby obron, który osiągnął najniższy poziom w 2020 r. z powodu pandemii. Najpopularniejszą wśród naukowców stała się specjalność „Instytucje i procesy polityczne” (23.00.02) z 1130 obronionymi tekstami. Drugie miejsce zajęła specjalność „Problemy polityczne systemów międzynarodowych i rozwoju globalnego” (23.00.04) z 538 pracami. Najmniej popularna była specjalność „Etnopolityka i etnopolityka państwowa” (23.00.05) z 68 pracami. Główna tematyka prac doktorskich skupiała się na sytuacji politycznej na Ukrainie. Badania w ramach specjalności „Teoria i historia nauk politycznych” (23.00.01) koncentrowały się na teoretycznych aspektach procesów politycznych, pomijając aspekty historyczne, natomiast w specjalności „Kultura polityczna i ideologia” (23.00.03) badano głównie kulturę polityczną społeczeństwa bez nacisku na ideologie. Stwierdzono, że wiele prac doktorskich może mieć charakter normatywny i opisowy, co wskazuje na problem z jakością badań naukowych. Badanie podkreśla konieczność wzmocnienia kontroli jakości prac naukowych, podnoszenia kwalifikacji naukowców oraz wspierania młodych badaczy.